این برف به روی سینه ام سنگین است

برعکس تمام برف ها رنگین است

خونم همه رفته و امیدم نه هنوز

اسفند در انتظار فروردین است

سلام ... همیشه در فروردین باشید ...

این روزها برای سرودن بهانه نیست                  رویای چشم های تو هم عاشقانه نیست

بین من و تو و غزل و عشق و اضطراب               میلی به بزم های قشنگ شبانه نیست

کابوس من تویی که به پایان نمی رسی                  تا برف باقی است امید جوانه نیست

مثل خوره به جان من افتاده ای ولی                   بوی عزیز مرگ به سویم روانه نیست

پوسیدن عصای سلیمان بهانه بود                    مرگ وسقوط هیچ کس از موریانه نیست

ظاهر شو در دلم که مهیای عکس توست             جای تو غیر خلوت تاریک خانه نیست