سلام

آخرین سروده هامو پاک نویس می کردم :

به کشف های جدید ونکات وجدآور و برجسته ...

همچنین به ترکیبات ناشایست و مضامین ضعیف بر می خوردم .

ایضا ً  به برخی ایراد هایی که دوستان به برخی اضافات گرفته بودند :

 هم نا به جا وهم به جا .

جالبه که حتی به سروده هایی برخوردم که قوی تر از کارهایی بودند که

شما در وبلاگ فوران تا کنون دیدید .

این ها رو می نویسم که به  عزیزان – اعم از شاعر حرفه ای وغیرحرفه ای –

گوشزد کنم ...

 اولا ً :

 نظر هیچ کسی رو بر کار خودتون صائب ندونین . فقط از اظهار نظرهای

 درست ونادرست ... از  همه استفاده کنین.چون این شما هستین که نهایتا ً

در مورد قبول یا رد ّ یا تغییر سروده تون تصمیم می گیرین .

ثانیا ً :

دقیق تر بخونیم و درست تر نظر بدیم . چون :

 

تا مرد سخن نگفته باشد      عیب وهنرش نهفته باشد

 

پرگویی نکنم  ... شعرهای زیادی در این ایام سرودم  ... برای نمونه ...

دوغزل از آخرین آنها :

 

 

تو جوانی ولی از پیر شدن می ترسی*             

فرصتی داری و از دیر شدن می ترسی

پلک بر چشم من وچهره ی آیینه ببند                 

 اگر از لحظه ی تکثیر شدن می ترسی

با من  ِ مس شده ترکیب شو تا زر بشوم             

مگر از شهرت اکسیر شدن می ترسی ؟

بی مهابا به دل ِ خواب بزن ، شیرین است             

گرچه از دیدن وتعبیر شدن می ترسی

عشق ، کفری است که بر کسوت تو می زیبد         

 باورم نیست ز تکفیر شدن می ترسی

شور ِ آن بوسه ی ممنوعه چه کرده است؟! که باز   

از سرانجام ِ نمک گیر شدن می ترسی

 

*به گمانم که تو از پیر شدن می ترسی ( عباس علی مرشدی پور –  فریدن )

 

آن چه از عشق شنیدیم به دیدن نرسید            

خوشه ای بود که خشکید و به چیدن نرسید

کار ما با لب معشوق به هر جا که رسید              

 کام ما جز به سرانگشت گزیدن نرسید

بلبل آواز نخواند آتش دل ها یخ زد                       

گل به وارستگی جامه دریدن نرسید

حس پروانه شدن مرد در اندیشه ی کرم                  

 پیله پوسید وخزیدن به پریدن نرسید

همه رفتند وخریدند وزلیخا این بار                    

 حسرت آلوده به معشوق خریدن نرسید

رشته ی مهر ، کسی را به کسی وصل نکرد          

ماند بی هوده و حتی به بریدن نرسید

داستان من وتو نقطه ی عطفی هم داشت             

 سیب ممنوعه ی نارس به رسیدن نرسید

 

توجه کنید !

از دوستانی که وقت کافی ندارن ومطابق شرایطشون وبا عجله جمله ای

 می نویسن تشکر می کنم ودستشونو می بوسم.

لکن به دوستانی نیاز دارم که واقعا ً زیرجلد یه  شعر میرن .

کسانی که ریزه کاری ها ی حرفه ای وحسی کارو  بفهمن وگوشزد کنن

 و  آفت هایی که در شأن کارای من نیست رو بهم بگن تا پیشرفت کنم .

ممکنه دیر به بلاگ شما بیام اما حتما ً با کسی که تعامل کنه تعامل می کنم.