اين شعر نسبتا ً قديمي رو عجالتا ً به خواست يكي از مخاطباي ناشناس مي نويسم.

انشاالله به زودي به روز خواهم شد

 اي دوست سردم است كتت را به من بده

يك شب تو هم به سردي اين خانه تن بده

چيزي نمانده قالب خود را  تهي كنم

حالي به شور يوسف بي پيرهن بده

مانند بيتهاي بدون خودت ، به من

حسي شبيه معجزه ي سوختن بده

روزي هزار بار كتت را بپوش وبعد

روزي هزار بار كتت را به من بده